Zuidoost-Azië heeft een nieuwe reus. Het heet Nagatitan chaiyaphumenser. En het is enorm. Echt enorm. Bijna 90 meter lang. Ongeveer 27 ton. Als je negen volwassen Aziatische olifanten naast elkaar zou zetten, zo zwaar was dit ding.
Het leefde lang geleden. We hebben het over 100 tot 120 miljoen jaar geleden. Het vroege Krijt tijdperk. Destijds was dit niet de vochtige jungle die je je voorstelt. Het was droog. Droog. Halfdroog zelfs. Het soort hitte waarbij je snel schaduw wilt. Maar sauropoden? Ze vonden het geweldig. Hun lange nekken en staarten zouden kunnen hebben geholpen bij het reguleren van de lichaamswarmte, een slimme aanpassing om te overleven in wat aanvoelde als een woestijn.
Wat is Nagatitan?
De fossielen kwamen uit de grond nabij een vijver in de provincie Chaiyaphum. Noordoost-Thailand. Onderzoekers hebben ze ongeveer tien jaar geleden opgegraven. Sindsdien hebben ze het samengebracht. Ruggengraat botten. Ribben. Bekken. Been botten. Eén voorbeenbeen alleen al was zo lang als een mens. Slechts één bot.
Wetenschappers van University College London bundelden hun krachten met Thaise teams van Mahasarakham University, het Sirindhorn Museum en Suranaree University. Ze hebben alles geanalyseerd. De naam Nagatitan combineert mythologie uit twee werelden. “Naga” is de slangengod uit de Zuidoost-Aziatische overlevering. ‘Titan’ komt van Griekse reuzen. Een hybride naam voor een hybride ontdekking. Het is de 14e genoemde dinosaurus in Thailand. Een gestage klim.
Waarom “laatste”? Vanwege de rotsen.
Thitiwoot (Perperth) Sethapanichsakull, een promovendus aan de UCL die het onderzoek leidde, noemt het de ‘laatste titaan’. Het kwam uit de jongste dinosaurusdragende rotslaag van het land. Daarna? Ondiepe zee. Het land veranderde in de oceaan. Dinosaurussen zwemmen niet in die wateren. Dus tenzij we iets ouder of diepers vinden, zou dit de laatste grote sauropode kunnen zijn die we in Zuidoost-Azië tegenkomen. Een gordijnoproep.
“Mijn droom is om te blijven streven naar internationale erkenning van Zuidoost-Aziatische dinosauriërs… Dit begint allemaal met het identificeren van de exemplaren die we hebben gevonden.” – Thitiwoot Sethapanishsakul
Hij groeide op met liefde voor dino’s. Nu noemt hij er één. Dat is niet alleen wetenschap. Het is persoonlijk. Hij beloofde zichzelf dat hij een dinosaurus zou noemen. Hij hield zich aan de belofte.
De wereld waarin ze leefden
Stel je voor dat je toen door Chaiyapham dwaalde. Kronkelende rivieren snijden door droge vlaktes. Vissen zwommen in de stroming. Zoetwaterhaaien verstopten zich in de diepte. Krokodillen loerden aan de oevers. Pterosauriërs vlogen boven hun hoofd en graaiden vis.
Nagatitan deelde het landschap. Het was niet de enige. Er waren kleinere planteneters zoals iguanodontians. Vroege ceratopsiërs, verre neven van Triceratops. Roofdieren patrouilleerden in het gebied. Carcharodontosauriërs. Spinosauriden. Grote tanden. Grotere eetlust. Een rommelig ecosysteem. Gevaarlijk voor alles behalve de reuzen. Zij hadden het hoogtevoordeel. En de enorme omvang.
Unieke botten
Dit is niet zomaar een sauropode. Het is een somphospondiër. Die subgroep verspreidde zich ongeveer 120 miljoen geleden wijd. Concreet valt het onder Euhelopodidae. Een tak van sauropoden die alleen in Azië voorkomt. Je zult het nergens anders vinden. De wervelkolom, het bekken, de benen. Een unieke mix. Onderscheidend genoeg om een eigen naam te verdienen.
Een model op ware grootte staat in het Thainosaurus Museum in Bangkok. Je kunt zien hoe hoog hij werkelijk is. Torenhoog boven de drukte. Indrukwekkend.
Dr. Paul Upchurch van UCL houdt van de samenwerkingsinvalshoek. Met 3D-printen kunnen ze botten bestuderen zonder ze over de hele wereld te verplaatsen. Lagere ecologische voetafdruk. Dezelfde gegevens. “We hebben al lang interesse in deze gigantische planteneters,” zei hij. Het is geweldig om te zien dat Thaise onderzoekers een stap verder gaan. Veertig jaar geleden dat Thailand voor het eerst dino werd genoemd, in 1986. De vooruitgang versnelt snel.
Jonge paleontologen komen in opkomst. Sita Manikoo uit Mahasarakham ziet het dagelijks. Hoge diversiteit. Misschien de derde meest voorkomende dino-overblijfselen in Azië? Een klein land met een grote erfenis.
Zal Nagatitan de kroon lang vasthouden? Misschien niet. Er liggen genoeg botten te wachten. Er zijn nog meer fossielen van sauropoden onbeschreven. Er zitten waarschijnlijk nieuwe soorten in verborgen. Wie weet wat het volgende is?
