De erfenis van #SigourneyWeaver: van Alien Ripley tot geanimeerd icoon
Sigourney Weaver brak niet alleen door in de Hollywood-scene. Ze creëerde een blijvende plek voor sterke, onafhankelijke vrouwen in een genre dat zelden de tijd kreeg om te ademen. De Amerikaanse actrice, geboren op 8 oktober 1949 als Susan Alexandra Weaver, bewijst al tientallen jaren dat veelzijdigheid en doorzettingsvermogen hand in hand kunnen gaan. Zijn filmografie is niet eenvoudig. Het is een grillige en eclectische mix van sciencefiction, zwaar drama, scherpe komedie en een vaak over het hoofd geziene soundtrack.
Als je aan de beroemde films van Sigourney Weaver denkt, komt de naam meteen in je op. Het zijn mijlpalen in de filmgeschiedenis. Alien (1979) was degene waarmee het allemaal begon. Ripley is meer dan alleen een overlevende. Hij werd een icoon. Er werd ook een vervolg geproduceerd, waarmee zijn status als krachtpatser in de sciencefictionwereld werd bevestigd. Maar die nuance krijg je niet door hem alleen maar in actierollen te zien. Hij kreeg te maken met intense dramatische problemen in “The Dangerous Years” (1982). Hij bracht humor en wanhoop in “Ghostbusters” (1984). Ze won een Golden Globe Award voor haar rol als Master Diane in Gorillas in the Mist (1988).
Weaver is in verschillende films verschenen, waaruit blijkt dat zijn repertoire veel verder reikt dan de actierollen waarvoor hij het meest bekend is.
Eind jaren tachtig en begin jaren negentig domineerde hij het bedrijfsdrama. Working Girl (1988) portretteerde haar als het tegenovergestelde van een meedogenloze leider. Toen kwam de cultklassieker Galaxy Quest (1999), waarin hij zichzelf speelde. Dit is een meta-commentaar op fandom dat nog steeds van toepassing is. Tientallen jaren later keert hij terug naar de grootste sciencefictionfranchise. Avatar (2009) bracht hem terug naar de weelderige, gevaarlijke wereld van bioluminescentie.
Niet alleen de live-action cast, maar ook het nasynchronisatiewerk is opmerkelijk. Hij leest niet alleen regels; Hij brengt persoonlijkheid in de wereld van animatie. WALL-E (2008) gaf hem een rol in Pixars meest emotionele film. Ze vertolkte de rol van een moeder in Desperate Stories (2008). Meest recentelijk nam hij deel aan de film Finding Dory (2016). Deze rollen worden vaak over het hoofd gezien. Het zou niet zo moeten zijn.
Waarom is zijn carrière vandaag de dag belangrijk? Omdat hij weigert zich te laten beperken. Terwijl zijn collega’s vastzaten in een vaste manier van denken, veranderde hij steeds van richting. Van de jungles van Afrika tot de verre uithoeken van de ruimte. Van komedie tot tragedie. Dit is de definitie van een werkende acteur. Geen enkel label past bij hem. Het is een lange lijst met memorabele optredens.
