Jean Perone nie tylko budował mosty. Przepisał fizykę kamienia.
Urodzony w Suresnes we Francji w 1708 roku Peronet pochodził z rodziny wojskowej. Jego ojciec był oficerem armii. Ale Jean wybrał inną ścieżkę. Wstąpił do Korpusu Mostów i Dróg (Corps des Ponts et Chaussées). Był to nowy organ rządowy odpowiedzialny za infrastrukturę Francji. Udało mu się to. Być może zbyt udany.
Kiedy w 1747 roku otwarto Szkołę Mostów i Dróg (École des Ponts et Chaussées), stała się ona pierwszą na świecie szkołą inżynierską. Perone został jego pierwszym dyrektorem. Uczył następne pokolenia, jak poruszać ziemią i wodą. Ale największą lekcję otrzymał od swoich własnych rąk.
Jak Jean Peronet na nowo zdefiniował konstrukcję kamiennych mostów łukowych
Przesunięcie nastąpiło w roku 1763. Perone pracował na moście w Mancie. Zauważył coś dziwnego w geometrii łuków eliptycznych.
W tradycyjnych mostach zastosowano grube i ciężkie łuki. Wywarli ogromną presję zewnętrzną. Podpory (przyczółki) musiały być masywne, aby zapobiec zawaleniu się mostu. Perone zdał sobie sprawę, że w przypadku łuków eliptycznych pozioma siła ciągu rozkłada się inaczej. Jest przekazywany na końce.
Umożliwiło to zastosowanie radykalnego rozwiązania: wyjątkowo płytkich łuków.
Wyglądały niesamowicie chudo. Wydawało się, że mogą się złamać. Ale tak się nie stało.
Odkrycie Perone umożliwiło stworzenie mostów, które były nie tylko mocne, ale także eleganckie pod względem konstrukcyjnym, zmniejszając powierzchnię w korytach rzek przy jednoczesnym zachowaniu integralności strukturalnej.
Podczas budowy podparł te delikatne krzywizny drewnianymi rozpórkami (szalunkiem). Po stwardnieniu kamienia drewno rozebrano. Podpory pylonów podtrzymujące łuki były smukłe. Bardzo szczupły.
Dlaczego to ma znaczenie? Ponieważ szerokie podpory blokują rzekę. Spowalniają ruch statków. Tworzą turbulencje. Turbulencje powodują erozję, która niszczy fundament. Używając smukłych podpór, Perone poszerzył rozpiętość wody. Zapewniał swobodny przepływ wody. Pozwolił statkom przepływać bez przeszkód. Zmniejszyło to ryzyko zmycia mostu.
Najbardziej wdzięczny kamienny most, jaki kiedykolwiek zbudowano
Wyniki były oszałamiające.
Krytycy nazwali później Pont de Neuilly najbardziej eleganckim kamiennym mostem, jaki kiedykolwiek zbudowano. To było nie tylko funkcjonalne. Był przystojny. Delikatne łuki rozciągały się na duże odległości, nie blokując rzeki filarami. Zmienił wygląd miast nad wodą.
Jednak prawdziwy test czekał go później.
W 1787 roku Perona miał 80 lat. Większość mężczyzn w jego wieku była zrelaksowana. Rozpoczął także budowę Pont de la Concorde. Pierwotnie nosił nazwę Pont Louis XV. Stał w samym sercu Paryża.
Potem rozpoczęła się rewolucja francuska. Król stracił głowę. Rząd się zmienił. Fundusze się wyczerpały. Panował chaos.
Perone kontynuował pracę.
Most ukończył w 1791 roku. Przeżył rewolucję. Przeżył te lata. Pozostaje świadectwem zasad inżynierii lądowej Jeana Peroneta.
Jego wspomnienia, opublikowane w 1782 r., szczegółowo opisują jego karierę aż do tego momentu. Stanowiły wytyczne dla jego następców. Wyjaśnili „dlaczego” za delikatnymi łukami. Wyjaśnili matematykę siły ciągu.
Do dziś stosujemy te zasady. Kiedy zobaczysz most, który wygląda jak
