Znasz ten wysoki pisk, który słyszą tylko myszy i mikrofony ultradźwiękowe?
Człowiek słyszy ptaki, ale ignoruje symfonię gryzoni. Jednak myszy domowe śpiewają. Głośno i często.
Naukowcy nazywają to ultradźwiękowymi pieśniami godowymi. To nie jest przypadkowy hałas. To złożona, uporządkowana i świadoma komunikacja.
Gotowa do kopulacji samica przyciąga samca. Podchodzi i wydaje serię dźwięków. Jeśli podoba jej się jego „melodia”, tworzą parę. Jeśli nie, samiec zmienia „historię” lub szuka innego partnera. Prosta biologia, skomplikowane wykonanie.
„To zwierzęcy odpowiednik solówki na gitarze” – powiedział mi jeden z biologów. „Próbuje się przed nią popisać”.
Problem w tym, że przez dziesięciolecia naukowcom nie udało się wyraźnie nagrać tych piosenek. Mikrofony nie mogły ich wychwycić, a algorytmy nie poradziły sobie z analizą sylab.
Jednak ostatnio sytuacja uległa zmianie dzięki lepszej technologii, większej ilości danych i cierpliwości.
Teraz wiemy, że styl śpiewania myszy jest bardzo zróżnicowany. Niektórzy wykonują szybkie wybuchy staccato, inni przeciągają długie, gładkie tony. Niektórzy obsesyjnie powtarzają frazy. Brzmi to prawie jak improwizacja w jazzie. Lub jako przejaw niepokoju. Kto wie.
Ale główną tajemnicą nie jest co śpiewają.
I jak.
Ukryta skrzynka głosowa
Ptaki śpiewają. Naczelne bełkoczą. Myszy gwiżdżą. Ale nie mają tego oczywistego „sprzętu”, jakiego oczekujemy od piosenkarzy. Nie ma sirixa (jak u ptaków) i nie ma skomplikowanego fałdowania fałdów krtaniowych, jak u wielorybów czy ludzi.
Skąd pochodzi dźwięk?
Większość naukowców uważała, że powstaje, gdy płuca przepychają powietrze przez zwężone gardło. Zgrabna sztuczka z drogami oddechowymi. Rzuć powietrze, stwórz wibracje, uzyskaj dźwięk.
Okazuje się, że w większości jest to prawda. Ale jest niuans.
Naukowcy śledzili punkty nacisku podczas wykonywania utworu. Odkryli, że niektóre mięśnie kontrolują skok z chirurgiczną precyzją. Nie chodzi tylko o płuca. Krtań porusza się. Aktywnie. Zmienia formę w samym środku sylaby.
Oznacza to, że istnieje ścieżka neuronowa odpowiedzialna za kontrolę motoryczną, o której nie byliśmy świadomi.
Mózg myszy jest mniejszy niż paznokieć. Jednak jednocześnie koordynuje oddychanie, napięcie strun głosowych i modulację tonu. Śpiewać.
To wymaga koordynacji. System, w którym wszystkie części współpracują ze sobą w ciągu milisekund.
Dlaczego tego potrzebują?
Oczywiście do krycia. Ale także dla struktury społecznej. Samce myszy żyją w grupach. Dominujący mężczyźni śpiewają częściej. Podwładni trzymają się z daleka lub śpiewają cichsze, słabsze piosenki. To jest sygnał stanu. Podsumowanie biologiczne.
Milczenie jest złotem. Piosenka to przetrwanie.
Co to oznacza dla nas
Uczymy się śpiewu ptaków, ponieważ są piękne. Badamy nawoływania wielorybów, ponieważ są niezwykłe. Przyjrzyjmy się piosenkom myszy, ponieważ są one wszędzie. Wpływają na nas – poprzez genetykę i wzorce chorób – bardziej niż jakiekolwiek inne zwierzę.
Jeśli zrozumiemy, w jaki sposób myszy wytwarzają sygnały podobne do mowy, być może zrozumiemy również pochodzenie wokalizacji.
Naczelne i gryzonie mają wspólnego odległego przodka. Jedna gałąź otrzymała pióra i poleciała w niebo. Drugi był wełniany i biegł po ziemi. Oboje zachowali chęć komunikowania się.
Mechanizm jest różny. Impuls jest identyczny.
Czy to ma znaczenie? Być może nie dla Ciebie, właśnie teraz, gdy pijesz kawę i ignorujesz mysz w ścianach.
Ale pomyśl o złożoności ukrytej w ciemności. Małe stworzenia. Ogromny wysiłek. Wyśpiewują swoje serce na częstotliwościach, które ledwo możemy sobie wyobrazić.
Zawsze występują. Po prostu nigdy nie zabieraliśmy ze sobą odpowiedniego mikrofonu.
Czy słuchamy tych, którzy nie mogą krzyczeć? Najprawdopodobniej nie. Ale ktoś teraz słucha. Mimo wszystko myszy nadal śpiewają. Dane się gromadzą. Piosenki ewoluują.
Następnym razem, gdy usłyszysz szelest na strychu?
Sprawdź ustawienia dźwięku. Możesz pominąć okrągły taniec. 🎤
