Christopher Nolan doet de dingen niet half. Voor zijn komende epos The Odyssey omzeilde de regisseur steriele soundstages voor de echte wereld. De overgrote meerderheid van de belangrijkste fotografie vond plaats in vijf verschillende landen. Italië. IJsland. Griekenland. Marokko. Schotland. Dit zijn niet alleen achtergronden; het zijn actieve deelnemers aan de beeldtaal van de film.
De productie rondde de resterende scènes af op het Universal studiokavel in Universal City, Californië. Maar de omvang van de internationale shoot is wat echt opvalt. Het is een logistieke marathon die continenten overspant.
Specifieke filmspots bepalen de beelden
Als je de voortgang van de film volgt, vind je hier de crew op de grond. De locaties zijn specifiek en geografisch divers.
In de Westelijke Sahara werd bij de productie gebruik gemaakt van Al-Dakhla. Dit ligt in de regio Río de Oro. Het is een grimmig, dor landschap dat waarschijnlijk de meer desolate of eeuwenoude scènes van de film oplevert.
Dan is er Italië. Concreet het kasteel van Santa Caterina. Dit fort ligt op Favignana. Het is een van de Egadische eilanden voor de westkust van Sicilië. De maritieme geschiedenis van het eiland past keurig in het Homerische bronnenmateriaal.
Schotland speelde ook een grote rol. De Moray Firth-inham in de Noordzee. Dit ligt in het noordoosten van Schotland. Het koude, grijze water van de Noordzee biedt een andere textuur dan de mediterrane zon.
Waarom deze locaties ertoe doen
Nolan heeft altijd de voorkeur gegeven aan praktische effecten en echte locaties. Hij heeft een hekel aan groene schermen, tenzij het absoluut noodzakelijk is. De Odyssee lijkt deze regel te volgen. Door echte eilanden en kustlijnen te gebruiken, is de verlichting natuurlijk. Het weer is onvoorspelbaar. De acteurs ademen echte lucht in.
Deze aanpak verandert de prestaties. Je kunt de omvang van de Moray Firth niet nabootsen. Je kunt de hitte van Al-Dakhla niet nabootsen. Het grondt de mythe in iets tastbaars.
De universele verbinding
Niet alles verliet de grond. De Universal studiokavel in Californië verzorgde de rest. Dit is standaard voor complexe VFX-zware sequenties of interieursets. Maar wetende dat het grootste deel van de film in het wild bestaat, geeft het project een ambitieuzer gevoel.
Het is een terugkeer naar vorm voor Nolan. Denk aan Duinkerken. Denk aan Interstellair. Echte locaties creëren echte inzet. The Odyssey zal niet anders zijn.
Wat is het volgende?
We hebben nog steeds geen releasedatum. We kennen de volledige cast niet. Maar we weten waar het verhaal wordt geboren. Vijf landen. Eén enorme productie.
Zal de film de chaos van de zee vastleggen? Het isolement van de woestijn? De steenkoude van Schotse kliffen? Alleen de tijd zal het leren.
De trailers zullen uiteindelijk vallen. Tot die tijd blijven de locaties de beste aanwijzing die we hebben.
