Wczesny przodek człowieka chodził w pozycji wyprostowanej: nowe dowody potwierdzają dwunożność Sahelanthropus tchadensis

20
Wczesny przodek człowieka chodził w pozycji wyprostowanej: nowe dowody potwierdzają dwunożność <em>Sahelanthropus tchadensis</em>”<br></br> frameborder=”0″<br></br> allow=”accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture”<br></br> allowfullscreen<br></br> loading=”lazy”><br></br> </iframe> </div> <p>Od ponad dwudziestu lat naukowcy debatują, czy <em>Sahelanthropus tchadensis</em>, jeden z najstarszych znanych hominidów, chodzi w pozycji wyprostowanej. Niedawne badania sugerują, że ten starożytny przodek <em>rzeczywiście</em> chodził na dwóch nogach, co rozwiązało długotrwałą debatę, chociaż niektórzy badacze nie mają odmiennego zdania. </p> <h3>Skamieniałości i kontrowersje</h3> <p>Szczątki sprzed 7 milionów lat odkryte w Czadzie obejmują czaszkę, zęby i fragmenty kości. Początkowa analiza zakładała chodzenie na dwóch nogach, ale późniejsze badania zakwestionowały to twierdzenie, argumentując, że kość udowa (kość udowa) bardziej przypomina kończyny małp niedwunożnych. Debata była intensywna, a przeciwstawne grupy publikowały sprzeczne interpretacje dostępnych dowodów. </p> <h3>Nowe dane potwierdzają dwunożność</h3> <p>Zespół kierowany przez Scotta Williamsa z New York University ponownie zbadał skamieniałości i zidentyfikował trzy kluczowe cechy anatomiczne wspierające dwunożność:</p> <ul> <li><strong>Miejsce przyczepu mięśnia pośladkowego wielkiego:</strong> Miejsce przyczepu tego mięśnia do kości udowej przypomina miejsce u współczesnych hominidów, co wskazuje na podobny chód. </li> <li><strong>Proporcje kości:</strong> Chociaż kości są podobnej wielkości do kości szympansów, ich proporcje są bardziej zgodne z proporcjami chodzących hominidów w pozycji wyprostowanej. </li> <li><strong>guz krętarzowy:</strong> Stwierdzono niewielki guzek na kości udowej niezbędny do stabilizacji stawu biodrowego podczas chodzenia, cecha nieobecna u małp niedwunożnych. </li> </ul> <p>Odkrycia te sugerują, że <em>Sahelanthropus</em> nie był jedynie gatunkiem przejściowym, ale wczesnym hominidem, który już przystosował się do poruszania się w pozycji pionowej. </p> <h3>Dlaczego to jest ważne?</h3> <p>Debata na temat sposobu poruszania się <em>Sahelantropa</em> wykracza poza dyskusje akademickie. <strong>To podważa pogląd o wyraźnym, liniowym postępie w ewolucji człowieka.</strong> Jeśli gatunek był dwunożny już 7 milionów lat temu, oznacza to, że chodzenie w pozycji pionowej wyewoluowało wcześniej, niż wcześniej sądzono, być może w odpowiedzi na zmiany środowiskowe (takie jak fragmentacja lasów), które faworyzowały osobniki potrafiące widzieć ponad wysoką trawą. </p> <h3>Pozostałe wątpliwości i dalsze badania</h3> <p>Nie wszyscy naukowcy się z tym zgadzają. Niektórzy badacze twierdzą, że szczątki kopalne są nadal bardziej podobne do szczątków wielkich małp człekokształtnych i że dowody na dwunożność są niewystarczające. John Hawkes z Uniwersytetu Wisconsin-Madison sugeruje, że wczesna linia hominidów mogła być bardziej rozproszona, niż wcześniej sądzono, a gatunki wykazywały kombinację cech małpopodobnych i małpopodobnych. </p> <p><strong>Debata prawdopodobnie będzie trwać do czasu, aż nowe znaleziska skamieniałości dostarczą ostatecznych odpowiedzi.</strong> Jednak obecne dowody zdecydowanie sugerują, że <em>Sahelanthropus tchadensis</em> stanowi ważny etap w długiej ewolucji człowieka.</p> <p> <script type=

СТАТТІ ПО ТЕМІБІЛЬШЕ ВІД АВТОРА