додому Najnowsze wiadomości i artykuły Wczesny przodek człowieka chodził w pozycji wyprostowanej: nowe dowody potwierdzają dwunożność Sahelanthropus...

Najnowsze wiadomości i artykuły

Wczesny przodek człowieka chodził w pozycji wyprostowanej: nowe dowody potwierdzają dwunożność Sahelanthropus tchadensis

14.01.2026

6

Od ponad dwudziestu lat naukowcy debatują, czy Sahelanthropus tchadensis, jeden z najstarszych znanych hominidów, chodzi w pozycji wyprostowanej. Niedawne badania sugerują, że ten starożytny przodek rzeczywiście chodził na dwóch nogach, co rozwiązało długotrwałą debatę, chociaż niektórzy badacze nie mają odmiennego zdania.

Skamieniałości i kontrowersje

Szczątki sprzed 7 milionów lat odkryte w Czadzie obejmują czaszkę, zęby i fragmenty kości. Początkowa analiza zakładała chodzenie na dwóch nogach, ale późniejsze badania zakwestionowały to twierdzenie, argumentując, że kość udowa (kość udowa) bardziej przypomina kończyny małp niedwunożnych. Debata była intensywna, a przeciwstawne grupy publikowały sprzeczne interpretacje dostępnych dowodów.

Nowe dane potwierdzają dwunożność

Zespół kierowany przez Scotta Williamsa z New York University ponownie zbadał skamieniałości i zidentyfikował trzy kluczowe cechy anatomiczne wspierające dwunożność:

Miejsce przyczepu mięśnia pośladkowego wielkiego: Miejsce przyczepu tego mięśnia do kości udowej przypomina miejsce u współczesnych hominidów, co wskazuje na podobny chód.
Proporcje kości: Chociaż kości są podobnej wielkości do kości szympansów, ich proporcje są bardziej zgodne z proporcjami chodzących hominidów w pozycji wyprostowanej.
guz krętarzowy: Stwierdzono niewielki guzek na kości udowej niezbędny do stabilizacji stawu biodrowego podczas chodzenia, cecha nieobecna u małp niedwunożnych.

Odkrycia te sugerują, że Sahelanthropus nie był jedynie gatunkiem przejściowym, ale wczesnym hominidem, który już przystosował się do poruszania się w pozycji pionowej.

Dlaczego to jest ważne?

Debata na temat sposobu poruszania się Sahelantropa wykracza poza dyskusje akademickie. To podważa pogląd o wyraźnym, liniowym postępie w ewolucji człowieka. Jeśli gatunek był dwunożny już 7 milionów lat temu, oznacza to, że chodzenie w pozycji pionowej wyewoluowało wcześniej, niż wcześniej sądzono, być może w odpowiedzi na zmiany środowiskowe (takie jak fragmentacja lasów), które faworyzowały osobniki potrafiące widzieć ponad wysoką trawą.

Pozostałe wątpliwości i dalsze badania

Nie wszyscy naukowcy się z tym zgadzają. Niektórzy badacze twierdzą, że szczątki kopalne są nadal bardziej podobne do szczątków wielkich małp człekokształtnych i że dowody na dwunożność są niewystarczające. John Hawkes z Uniwersytetu Wisconsin-Madison sugeruje, że wczesna linia hominidów mogła być bardziej rozproszona, niż wcześniej sądzono, a gatunki wykazywały kombinację cech małpopodobnych i małpopodobnych.

Debata prawdopodobnie będzie trwać do czasu, aż nowe znaleziska skamieniałości dostarczą ostatecznych odpowiedzi. Jednak obecne dowody zdecydowanie sugerują, że Sahelanthropus tchadensis stanowi ważny etap w długiej ewolucji człowieka.