Kiedy na Dragon Con 2018 poznałem mężczyznę za piórami, miał on 84 lata. Carol Spinney poruszała się o kulach i siedziała na wózku inwalidzkim z lewą ręką na piersi. Miał białe włosy i błyszczącą brodę i wyglądał jak mężczyzna, który przeżył długie i spokojne życie. Na początku jego głos był miękki i cichy. Potem się zmienił.
Pokój natychmiast się zmienił. Cichy głos zniknął, zastąpiony wysokim, intensywnym głosem Wielkiego Ptaka. Albo ochrypłe warczenie Oscara Grousha. Obydwa głosy należą do tej samej osoby i oba istnieją od 1969 roku. Przypominało to bardziej magię niż przedstawienie.
Dlaczego Duży Ptak nie rośnie?
Spinney nie tylko odgrywał rolę; stworzył tę postać.
Pisarze popełnili błąd, rozpoczynając współpracę z Jimem Hensonem. Chcieli, aby Wielki Ptak wcielił się w rolę wiejskiego prostaka. Prosty głupiec. Spinney natychmiast zdał sobie sprawę z problemu.
„Gdyby miał 34 lata, to by się nie udało” – Spinney wspomina swoje początki. “Widzi dzieci jadące do przedszkola i chce z nimi iść. Ale jeśli jesteś mężczyzną w średnim wieku, dzieci nie ufają, że się z nimi bawisz. “
Zatem Spinney podjął decyzję. Traktował Wielkiego Ptaka jak dziecko. A raczej czteroipółletniemu dziecku.
„Dlaczego cztery i pół?” – zapytał retorycznie. “Aby mógł trochę urosnąć na oczach dzieci. Kiedy skończy sześć lat, to wszystko. Uwielbiam bawić się z tym poczuciem zachwytu. “
Głosu Spinneya nie słychać, gdy przemawia w imieniu Wielkiego Ptaka. Nie widzisz starszej osoby na wózku inwalidzkim. Widzisz tylko ptaka. (Próbowaliśmy nagrać cały proces, ale nie pozwolono nam nagrać dźwięku ani obrazu. Tej magii należy doświadczyć, a nie nagrywać.)
Ciężar anonimowości
Dlaczego lalkarze zostali? Dlaczego nadal noszą maski?
Dla wielu narzucona anonimowość Muppetów była druzgocąca. Żona Spinney, Debra, stwierdziła, że jej mąż uwielbia konwencje takie jak DragonCon właśnie ze względu na tę barierę. Anonimowość chroni dzieci. Podtrzymuje iluzję.
„Wiele osób wcześnie zostało Muppetami i odeszło, ponieważ nie chcieli pozostać anonimowi” – wyjaśnia Spinney. “Bycie ptakiem jest fajne. Siedemnastoletni piłkarz zaczął płakać, kiedy spotkałem go na konwencji. Był znacznie starszy od ludzi oglądających program. Obraz ptaka przeniknął ich serca. “
Połączenie jest prawdziwe. Ale to ma swoją cenę. Spinney ubolewał także nad tym, jak serial zmienił się w ciągu ostatnich pięciu dekad.
„Wszystko zostało już wyjaśnione” – stwierdził. „Nie podoba im się, gdy odbiegasz od scenariusza. Scenariusz jest świetny, ale nie podoba im się, gdy od niego odbiegasz. Kiedyś częściej improwizowaliśmy”.
Moment, który zdefiniował wszystko
Jaka jest najlepsza część jego kariery?
Spinney nie wahał się. Myślał o śmierci pana Hoopera.
„Ulica Sezamkowa” z 1983 roku poruszała tematy, których unikała większość programów dla dzieci. Pan Hooper nie żyje. Scenarzyści poradzili sobie z tym delikatnie, ale Spinney zna wagę emocji.
„Ulica Sezamkowa” traktuje śmierć w delikatny sposób i zawsze tak myślałem, tworząc coś, co dałoby ludziom wyobrażenie o tym, kim jest Wielki Ptak i jak próbuje zrozumieć, czym jest śmierć” – powiedział.
Wrócił do głosu Wielkiego Ptaka. Nie parodia. To było wspomnienie.
“Kto przeczyta mi opowiadanie? A może zrobi mi koktajl mleczny z nasionami ptaków?”
Dwa proste pytania. Pełna kontrola nad salą. Smutek, zamęt, strata – wszystko objawia się oczami czteroipółletniego ptaka.
Prawo do powiedzenia „nie”.
Spinney przyznaje, że bardziej przypomina Wielkiego Ptaka niż Oscara. Lubi światło słoneczne. Lubi cuda. Ale co z Oscarami? Oskar nauczył go także czegoś jeszcze.
Któregoś dnia na zgromadzeniu podeszła do niego kobieta po pięćdziesiątce. Mówiła, że Oscar zmienił jej życie.
„Powiedziała mi, że mieszkała w domu z czterema bardzo silnymi kobietami” – wspomina Spinney. “Pewnego dnia była sama w domu, włączyła telewizor i zobaczyła Ulicę Sezamkową. Oscar tam był. Oskar powiedział nie dorosłemu.”
Dziewczyna nigdy nie słyszała, żeby dorosły powiedział słowo „nie”. Nigdy nie powiedziano jej, że może odmówić.
„Nie wiedziała, że może odmówić dorosłemu” – powiedziała Spinney. “To dodało jej siły. Od tego momentu poczuła, że ma kontrolę nad swoim życiem. “Tego dnia stałam się tym, kim jestem” – powiedziała mi. “
To była ostatnia wiadomość Spinny’ego. Tu nie chodzi o sławę. Tu nie chodzi o sławę. Tu nie chodzi o dubbing. Rozpoznać. Dowiedz się, jak jego praca zmieniła czyjeś życie na lepsze.
Jeśli jest jedna rzecz, której Caroll Spinney powinna być pewna, to właśnie tego. Wielu osobom podarował wiele słonecznych dni.
A co ze Snuffym? Snuffy (Snuffleupagus), najlepszy przyjaciel Wielkiego Ptaka, zadebiutował 8 listopada 1971 roku. Głosu podkłada mu Martin P. Robinson. Snuffy pozostaje częścią legendy. Legenda ta opiera się na człowieku, który odmówił dorosłości, aby jego dzieci mogły dalej dorastać.
