NASA przygotowuje się do wystrzelenia Artemis II, swojej pierwszej załogowej misji na Księżyc od ponad 50 lat. Misja zaplanowana na luty 2026 r. lub później stanowi ważny krok w nowym wyścigu kosmicznym i długoterminowych ambicjach USA w zakresie eksploracji Księżyca i Marsa.
Szczegóły misji i załoga
Załoga Artemis II, składająca się z astronautów NASA Reeda Wisemana (dowódcy), Victora Glovera, Christiny Koch i astronauty Kanadyjskiej Agencji Kosmicznej Jeremy’ego Hansena, przetestuje systemy podtrzymywania życia statku kosmicznego Orion podczas 10-dniowego lotu, który zabierze ich na odległość ponad 6400 kilometrów poza niewidoczną stronę Księżyca. Misję pierwotnie planowano na listopad 2024 r., ale opóźnienia przesunęły docelową datę startu na rok 2026.
Szerszy kontekst: nowy wyścig kosmiczny
Ten start ma konsekwencje nie tylko dla NASA, ale także dla globalnej eksploracji kosmosu. Stany Zjednoczone bezpośrednio konkurują z Chińską Narodową Administracją Kosmiczną, która wykonała już kilka bezzałogowych lądowań na Księżycu i planuje misję załogową do 2030 r. Indyjska Organizacja Badań Kosmicznych również zapisała się w historii, pomyślnie lądując w pobliżu południowego bieguna Księżyca.
Konkurencja wykracza poza agencje krajowe: prywatne firmy, takie jak SpaceX, również przyspieszają księżycowe i międzyplanetarne ambicje. Odradzające się zainteresowanie Księżycem wynika z jego potencjału w zakresie odkryć naukowych, wydobywania zasobów i wykorzystania go jako odskoczni dla przyszłych misji na Marsa.
Co dalej?
NASA przygotowuje obecnie rakietę Space Launch System (SLS) i statek kosmiczny Orion do transportu do Centrum Kosmicznego im. Kennedy’ego. Próba generalna z próbnym tankowaniem planowana jest na koniec stycznia, a lutowe okno startowe będzie uzależnione od ostatecznych kontroli. Jeśli się powiedzie, Artemis II utoruje drogę stałej obecności człowieka na Księżycu, otwierając nowy rozdział w eksploracji kosmosu.
Misja Artemis II to nie tylko powrót na Księżyc; jest to krytyczny krok w kierunku ustanowienia długoterminowej bazy księżycowej i ostatecznych przygotowań do misji załogowych na Marsa. Stanowi to zasadniczą zmianę w amerykańskiej polityce kosmicznej, odchodząc od krótkoterminowych eksploracji w stronę zrównoważonej obecności i wykorzystania zasobów.
