W sposobie komunikowania się ludzi zachodzą istotne zmiany. Niedawne badania przeprowadzone na Uniwersytetach Missouri-Kansas City i Uniwersytecie w Arizonie ujawniły przerażającą tendencję: liczba słów, które wypowiadamy na głos podczas komunikowania się z innymi, spadła o prawie 28 procent w latach 2005–2019.
Spadek ten, który prawdopodobnie przyspieszył od czasu globalnej pandemii, wskazuje, że w miarę rozszerzania się naszego cyfrowego życia zmniejsza się nasza werbalna interakcja ze światem fizycznym.
Dane kryjące się za ciszą
Aby dojść do tych wniosków, naukowcy przeanalizowali dane z 22 oddzielnych badań z udziałem ponad 2000 osób, które nagrywały dźwięk swojego codziennego życia. Wyniki dają jasny obraz upadku języka mówionego:
- 2005: Przeciętny człowiek wypowiada około 16 632 słów dziennie.
- 2019: liczba ta spadła do około 11 900 słów dziennie.
- Roczny spadek: Średnio liczba wypowiadanych słów spadła o około 338 słów rocznie.
Tendencja ta jest ściśle powiązana z rozwojem gospodarki płynnej. W miarę jak w coraz większym stopniu polegamy na aplikacjach mobilnych do zamawiania jedzenia, wiadomościach tekstowych do przekazywania naszych myśli i interfejsach cyfrowych do zarządzania naszym życiem, maleje potrzeba komunikacji głosowej twarzą w twarz w czasie rzeczywistym.
Kto traci najwięcej słów?
Choć recesja dotyka wszystkich grup wiekowych, młodsze pokolenie odczuwa ją nieco mocniej. W badaniu zauważono, że:
– Osoby poniżej 25. roku życia tracą około 451 słów dziennie rocznie.
– Osoby powyżej 25. roku życia tracą około 314 słów dziennie rocznie.
Gdyby ta tendencja utrzymała się w obecnej dekadzie, przeciętny człowiek byłby w stanie wypowiedzieć mniej niż 10 000 słów dziennie.
Dlaczego to ma znaczenie: nie tylko z powodu samotności
Spadek użycia języka mówionego to nie tylko ciekawostka statystyczna; niesie to za sobą potencjalne konsekwencje psychologiczne i społeczne. Eksperci uważają, że konsekwencje mogą sięgać głębiej niż szeroko dyskutowana „epidemia samotności”.
Utrata interakcji werbalnej może prowadzić do:
1. Degradacja umiejętności społecznych: Stała komunikacja cyfrowa może osłabić niuanse komunikacji twarzą w twarz, takie jak słuchanie i umiejętność unikania przeszkadzania.
2. Osłabienie zaangażowania poznawczego: Osłabienie wymiany werbalnej może mieć wpływ na sposób, w jaki przetwarzamy informacje i wchodzimy w interakcję z otoczeniem.
3. Fragmentacja społeczna: Ograniczenie bezpośredniego kontaktu między ludźmi może sprawić, że ludzie będą bardziej podatni na izolację w cyfrowych komorach echa.
Czy można odwrócić tę tendencję?
Mimo rozczarowujących danych eksperci uważają, że sytuację można jeszcze poprawić. Valerie Friedland, profesor lingwistyki na Uniwersytecie Nevada w Reno, sugeruje, że świadome zmiany w zachowaniu mogą pomóc wypełnić tę lukę.
Drobne praktyczne zmiany — takie jak większa aktywność z dziećmi, nadawanie priorytetu rozmowom telefonicznym zamiast SMS-om lub rezerwowanie czasu na odłożenie smartfonów — mogą pomóc przywrócić poziom więzi międzyludzkiej, jaki zapewnia język mówiony.
Spadek liczby wypowiadanych słów odzwierciedla zasadniczą zmianę w sposobie, w jaki wchodzimy w interakcję ze światem: przejście od aktywnej komunikacji werbalnej do pasywnej konsumpcji cyfrowej.
Konkluzja: ponieważ wygoda cyfrowa zastępuje komunikację twarzą w twarz, ryzykujemy utratę niuansów społecznych i głębokich więzi, które może zapewnić jedynie rozmowa twarzą w twarz.
