Recent onderzoek suggereert dat psychedelica zoals psilocybine, LSD en DMT mogelijk niet significant effectiever zijn dan traditionele antidepressiva bij de behandeling van depressie. Hoewel deze stoffen opwinding hebben veroorzaakt over hun potentiële voordelen voor de geestelijke gezondheid, was een belangrijk probleem in onderzoeken het vermogen van deelnemers om te onderscheiden of ze het medicijn of een placebo kregen vanwege de hallucinogene effecten. Wanneer hiermee rekening wordt gehouden, lijkt het verschil in werkzaamheid minimaal.
De uitdaging van verblinding in psychedelisch onderzoek
De standaardbenadering bij de ontwikkeling van geneesmiddelen omvat het vergelijken van een behandeling met een placebo om het ware effect ervan te isoleren. Psychedelisch onderzoek kampt echter vaak met verblinding: deelnemers kunnen vaak zien of ze de werkzame stof hebben binnengekregen. Dit introduceert vooringenomenheid, omdat verwachtingen de uitkomsten kunnen beïnvloeden.
Onderzoekers van de Universiteit van Californië, San Francisco (UCSF) analyseerden 24 onderzoeken, waaronder acht over psychedelisch ondersteunde therapie (PAT), waarbij psychedelica werden gecombineerd met psychotherapie. De overige 16 waren open-label onderzoeken voor traditionele antidepressiva, wat betekent dat zowel deelnemers als onderzoekers wisten welke behandeling werd toegediend.
De resultaten: een smalle marge
Uit het onderzoek bleek dat traditionele antidepressiva slechts 0,3 punten beter presteerden dan PAT op een depressieschaal van 52 punten, een verschil dat noch statistisch, noch klinisch significant wordt geacht. Hoewel psychedelica eerder in onderzoeken een voordeel van 7,3 punten ten opzichte van placebo hebben laten zien, vergeleken met 2,4 punten voor antidepressiva, beweren de onderzoekers dat een groot deel van dit voordeel kan voortkomen uit het feit dat deelnemers wisten dat ze een psychedelicum hadden gekregen.
“Onze en andere onderzoeken leveren opkomend bewijs dat het opheffen van de blindering de placeborespons onderdrukt”, zegt Balázs Szigeti, hoofdonderzoeker bij UCSF.
Het debat tussen deskundigen
Matthew Johnson van de Johns Hopkins Universiteit erkent de slimme benadering van het placeboprobleem in het onderzoek, maar waarschuwt dat sommige onderzoekers wellicht te gretig zijn om de effectiviteit van psychedelica te bewijzen. Rayyan Zafar van Imperial College London benadrukt de noodzaak van directe onderlinge vergelijkingen tussen psychedelica en antidepressiva, en niet alleen placebo’s.
Slechts één onderzoek heeft dit gedaan, waarbij geen significant verschil werd gevonden tussen psilocybine en escitalopram, een veelgebruikt antidepressivum. Andere onderzoekers bekritiseren de methodologie van het laatste onderzoek en stellen dat het combineren van onderzoeken met verschillende ontwerpen sluitende resultaten onbetrouwbaar maakt.
Toekomstige benaderingen
Om de ontblinding tot een minimum te beperken, testen sommige onderzoeken lagere doses psychedelica in controlegroepen om hallucinogene effecten te veroorzaken zonder therapeutische impact. Anderen gebruiken kalmerende middelen om de herinneringen van de deelnemers aan de psychedelische ervaring te wissen.
De afhaalmaaltijd
Hoewel psychedelica veelbelovend zijn voor de geestelijke gezondheid, suggereert het huidige bewijs dat ze niet aantoonbaar superieur zijn aan traditionele antidepressiva bij de behandeling van depressie. Rigoureus, geblindeerd onderzoek is van cruciaal belang om de werkelijke werkzaamheid en potentiële rol ervan in de klinische praktijk te bepalen.
