Decennia lang werd het terugvinden van vingerafdrukken uit afgevuurde kogelhulzen in de forensische wetenschap als een vrijwel onmogelijke prestatie beschouwd. Een recente doorbraak van onderzoekers van de Maynooth Universiteit in Ierland biedt een veelbelovende oplossing, die het vermogen aantoont om opmerkelijk gedetailleerde vingerafdrukken uit oververhitte kogelhulzen te halen.
De uitdaging van het herstellen van vingerafdrukken uit kogelhulzen
Lange tijd werd aangenomen dat de intense hitte die tijdens een schot werd gegenereerd, al het biologische materiaal, inclusief vingerafdrukken, volledig uitwist. Traditioneel inzicht suggereerde dat de hoge temperaturen elke mogelijkheid om dit cruciale bewijsmateriaal terug te vinden vernietigden. Een nieuwe studie betwist deze veronderstelling echter en opent een nieuwe weg voor onderzoek.
De innovatieve aanpak van het Ierse onderzoeksteam
Chemici Eithne Dempsey en Colm McKeever hebben een nieuwe techniek ontwikkeld die in staat is om vingerafdrukken zichtbaar te maken, zelfs als deze poriën en andere fijne details bevatten. Dit detailniveau is aanzienlijk en maakt individuele identificatie mogelijk. De eerste proof of concept betrof het verhitten van kogels in een laboratoriumoven, in plaats van ze af te vuren met een wapen.
Hoe de techniek werkt
De techniek maakt gebruik van het feit dat niet alle biologische resten verdwijnen tijdens het afvuurproces. Er blijft wat materiaal achter op de kogelomhulling, waardoor het feitelijk als ‘onzichtbare inkt’ fungeert. Het proces van Dempsey en McKeever maakt gebruik van een speciale chemische oplossing en een kleine elektrische spanning om deze latente afdrukken zichtbaar te maken.
“Door het verbrande materiaal dat op het oppervlak van de behuizing achterblijft als stencil te gebruiken, kunnen we specifieke materialen tussen de gaten aanbrengen, waardoor visualisatie mogelijk wordt”, legt McKeever uit.
Het proces verandert in wezen het munitieomhulsel in een elektrode, waardoor chemische reacties op het oppervlak kunnen plaatsvinden, waardoor het vingerafdrukpatroon zichtbaar wordt. De onderzoekers waren met name in staat afdrukken te herstellen van omhulsels die waren aangeraakt en verwarmd en vervolgens meer dan een jaar waren bewaard.
Potentiële beperkingen en toekomstige richtingen aanpakken
Hoewel de resultaten zeer bemoedigend zijn, zijn verdere tests nodig om de betrouwbaarheid van de techniek te bevestigen wanneer deze wordt toegepast op kogels die daadwerkelijk door een pistool worden afgevuurd. Eén overweging is de ‘gasvormige terugslag’ die door buskruit wordt veroorzaakt, wat ook zou kunnen bijdragen aan het verwijderen van bewijsmateriaal van vingerafdrukken. Onderzoekers zijn van plan deze factor verder te onderzoeken.
Betekenis voor de forensische wetenschap
Deze doorbraak vertegenwoordigt een aanzienlijke vooruitgang in de forensische wetenschap. De mogelijkheid om vingerafdrukken uit kogelhulzen te halen zou cruciaal bewijsmateriaal kunnen opleveren in strafrechtelijke onderzoeken en mogelijk schutters met grotere nauwkeurigheid kunnen identificeren. Hoewel de ‘heilige graal’ van de forensische wetenschap misschien nog niet volledig is bereikt, biedt dit nieuwe hulpmiddel een tastbare stap in de richting daarvan.
