NASA bereidt zich voor op de lancering van Artemis II, de eerste bemande missie naar de maan in meer dan 50 jaar. De missie, die momenteel niet eerder dan februari 2026 zal plaatsvinden, vertegenwoordigt een belangrijke stap in de hernieuwde ruimtewedloop en de langetermijnambities van de VS voor verkenning van de maan en Mars.
Missiedetails en bemanning
De Artemis II-bemanning – bestaande uit NASA-astronauten Reid Wiseman (commandant), Victor Glover, Christina Koch en astronaut Jeremy Hansen van de Canadian Space Agency – zal de levensondersteunende systemen van het Orion-ruimtevaartuig testen tijdens een tiendaagse vlucht die hen ruim 6.000 kilometer voorbij de andere kant van de maan zal brengen. De missie was oorspronkelijk gepland voor november 2024, maar door vertragingen werd de beoogde lanceringsdatum verschoven naar 2026.
De bredere context: een nieuwe ruimterace
Deze lancering is niet alleen belangrijk voor NASA, maar ook voor de mondiale ruimteverkenning. De VS concurreren rechtstreeks met de Chinese National Space Administration, die al meerdere onbemande maanlandingen heeft gerealiseerd en streeft naar een bemande missie in 2030. De Indiase Space Research Organization heeft ook geschiedenis geschreven met een succesvolle landing nabij de zuidpool van de maan.
De competitie reikt verder dan nationale agentschappen; particuliere bedrijven zoals SpaceX versnellen ook de maan- en interplanetaire ambities. Deze hernieuwde belangstelling voor de maan komt voort uit het potentieel ervan voor wetenschappelijke ontdekkingen, de winning van hulpbronnen en als springplank voor toekomstige missies naar Mars.
Wat is het volgende?
NASA bereidt momenteel de Space Launch System (SLS) -raket en het Orion-ruimtevaartuig voor op transport naar het Kennedy Space Center. Eind januari staat een natte generale repetitie gepland, waarbij de lancering in februari in afwachting is van de laatste controles. Als dit lukt, zal Artemis II de weg vrijmaken voor duurzame menselijke aanwezigheid op de maan, wat een nieuw hoofdstuk in de ruimteverkenning markeert.
De Artemis II-missie gaat niet alleen over terugkeren naar de maan; het is een cruciale stap in de richting van het opzetten van een maanbasis voor de lange termijn en uiteindelijk de voorbereiding op bemande missies naar Mars. Dit vertegenwoordigt een fundamentele verschuiving in het Amerikaanse ruimtevaartbeleid, waarbij de verschuiving plaatsvindt van kortetermijnverkenning naar duurzame aanwezigheid en gebruik van hulpbronnen.
