Decennia lang heeft de Search for Extraterrestrial Intelligence (SETI) de kosmos gescand op tekenen van buitenaards leven, maar het universum blijft griezelig stil. Een nieuwe studie suggereert dat stellaire activiteit – of ‘ruimteweer’ – potentiële buitenaardse transmissies zou kunnen verstoren, waardoor ze niet detecteerbaar worden voor onze instrumenten. Dit betekent dat zelfs als andere beschavingen signalen uitzenden, ze gemaskeerd kunnen worden door de chaotische elektromagnetische omgeving rond hun sterren.
Het probleem met sterreninterferentie
Sterren zijn geen statische bakens; ze barsten uit met uitbarstingen en coronale massa-ejecties (CME’s) die enorme hoeveelheden plasma en elektronen in de ruimte vrijgeven. Deze geladen deeltjes veroorzaken grote schade aan radiosignalen, vooral de smalbandige frequenties waar SETI-onderzoekers de voorkeur aan geven. Wanneer een radiogolf plasma tegenkomt, buigt deze af en verspreidt zich, waardoor het signaal verzwakt en het moeilijker wordt om onderscheid te maken met achtergrondgeluiden.
Wetenschappers houden al rekening met interferentie door interstellair gas, maar de effecten van ruimteweer rond andere sterren zijn tot nu toe niet gekwantificeerd. De auteurs van de studie, Vishal Gajjar en Grayce Brown van het SETI Instituut, wilden bepalen hoeveel steractiviteit de signalen van buitenaardse wezens zou kunnen vervormen voordat ze de aarde bereiken.
De stilte simuleren
Om dit te doen analyseerden de onderzoekers radiosignalen tussen de aarde en ruimtevaartuigen in ons zonnestelsel om te meten hoe zonnevlammen en CME’s de transmissie beïnvloeden. Vervolgens gebruikten ze deze gegevens om te simuleren hoe het ruimteweer de signalen van zonachtige sterren en rode dwergen (het meest voorkomende type ster in onze Melkweg) zou beïnvloeden.
De resultaten waren ontnuchterend. Tot 70% van de sterren kan signalen met meer dan één Hertz verbreden, en 30% met meer dan tien Hertz. Een krachtige CME zou zelfs een smalbandsignaal over meer dan 1000 Hertz kunnen verspreiden, waardoor het effectief voor detectie wordt gewist.
Onze oren afstemmen op de kosmos
De implicatie is dat we buitenaardse signalen kunnen filteren zonder het zelfs maar te weten. Dit probleem is echter niet onoplosbaar. Net zoals we corrigeren voor interstellaire vervorming, kunnen we onze zoekalgoritmen aanpassen om rekening te houden met stellaire interferentie.
De auteurs van de studie beweren dat het universum misschien helemaal niet stil is, maar eerder luidruchtig met uitzendingen die we hebben gemist. Het gebrek aan gedetecteerde signalen kan een gevolg zijn van onze eigen beperkingen, en niet noodzakelijkerwijs van de afwezigheid van buitenaardse beschavingen.
Na 66 jaar zoeken heeft SETI het bestaan van buitenaardse technologie nog niet bevestigd. De nieuwe studie suggereert dat ruimteweer een belangrijk onderdeel van deze puzzel zou kunnen zijn, en het begrijpen van deze interferentie kan van cruciaal belang zijn om uiteindelijk de ‘Grote Stilte’ te doorbreken.
