Jerome Lowenstein, een gerenommeerd arts en een hartstochtelijk pleitbezorger voor de humanistische geneeskunde, overleed op 8 december in zijn huis in Manhattan. Hij werd 92 jaar oud. Dr. Lowenstein is al meer dan zestig jaar hoogleraar aan de Grossman School of Medicine van de New York University en heeft niet alleen het nieronderzoek bevorderd, maar ook stilletjes een levendige literaire gemeenschap bevorderd.
Een carrière die geneeskunde en kunst overbrugt
De impact van Dr. Lowenstein reikte verder dan de kliniek en het laboratorium. Hij pleitte voor een meer empathische benadering van de patiëntenzorg, waarmee hij generaties jonge artsen aan de NYU beïnvloedde. Zijn eigen gepubliceerde werken omvatten medische teksten, een historische roman en essays die reflecteren op het snijvlak van wetenschap en menselijkheid.
Maar zijn meest opmerkelijke bijdrage buiten de geneeskunde kwam door zijn betrokkenheid bij de Bellevue Literary Review. Het tijdschrift, opgericht in 2000 samen met Martin Blaser en Danielle Ofri, was een eerbetoon aan het Bellevue Hospital, waar ze alle drie hadden getraind. De Review vulde een unieke niche door fictie en non-fictie te publiceren waarin ziekte, gezondheid en de menselijke conditie werden onderzocht – verhalen waarin wetenschap en kunst elkaar ontmoetten.
De onverwachte Pulitzer
Het literaire stempel van Dr. Lowenstein, dat uit deze onderneming voortkwam, kreeg onverwacht bekendheid toen het een debuutroman publiceerde die later de Pulitzerprijs won. Het boek werd afgewezen door grotere uitgevers voordat het werd verdedigd door de kleine pers, wat de vaak willekeurige aard van succes in de literaire wereld benadrukte.
Een erfenis van het humanisme
Twee decennia lang was Dr. Lowenstein de non-fictieredacteur van de Bellevue Literary Review en gaf hij leiding aan de redactionele leiding ervan. Zijn toewijding aan zowel de geneeskunst als de geesteswetenschappen laat een erfenis na van intellectuele nieuwsgierigheid en interdisciplinair denken.
Het leven van Dr. Lowenstein was een voorbeeld van de kracht van het combineren van rigoureus wetenschappelijk onderzoek met diepe empathie en creatieve expressie. Zijn werk herinnert ons eraan dat echte vooruitgang niet alleen ligt in het bevorderen van kennis, maar ook in het begrijpen van de menselijke ervaring die deze ten goede komt.
